|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | ÃŽnscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ între prima È™i ultima dragoste Contact |
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2011-06-04 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
¿Qué quieres que te diga
después de tantos años? ¡Después de que te fuiste a un Cielo tan extraño! ¿Qué cómo me criaste? ¡No sé! ya no me acuerdo: Disgustos y palizas, insultos vejaciones es todo lo que queda de aquél vago recuerdo; también tu indiferencia, tu clara desconfianza, tu amor que fue distante teniéndote en mi casa (Y todas esas cosas minaron mi confianza) ¿Qué si me duele algo? Pues no, nada de nada; tal vez tan solo un poco alguna cachetada, algún correazo impreso, alguna burla soez, tal vez… solo tal vez aquél abrazo etéreo que nunca recibà o la caricia estéril que tanto quise darte o el choque de dos manos (complicidad de hermanos) que tú jamás me diste… ¿Viniste? ¿Y a qué viniste? ¿Qué cómo me criaste? ¿Qué esperas que te diga? Tan sólo rememoro a un niño que mendiga la admiración de un padre que nunca en él creyó… TenÃas razón; pero, soy ya un caso perdido (asà solÃas llamarme) pues todo lo que he sido de nada me sirvió. ¿Seré feliz? No sé tal vez lo soy un poco; tal vez…solo tal vez me estoy volviendo loco; pues hablo con tu sombra; fantasma del pasado, y eras ausente entonces y sigues ausentado; y mientras yo remuerdo mis cuitas acostado…
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate