agonia
francais

v3
 

Agonia.Net | Règles | Mission Contact | Inscris-toi
poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
armana Poezii, Poezie deutsch Poezii, Poezie english Poezii, Poezie espanol Poezii, Poezie francais Poezii, Poezie italiano Poezii, Poezie japanese Poezii, Poezie portugues Poezii, Poezie romana Poezii, Poezie russkaia Poezii, Poezie

Article Communautés Concours Essai Multimédia Personnelles Poèmes Presse Prose _QUOTE Scénario Spécial

Poezii Românesti - Romanian Poetry

poezii


 


Textes du même auteur


Traductions de ce texte
0

 Les commentaires des membres


print e-mail
Visualisations: 2961 .



Te perdono 4
poèmes [ ]
De la serie Te Perdono

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
par [Pernelle ]

2008-02-10  | [Ce texte devrait être lu en espanol]    | 



TE PERDONO 4

Profundas espesuras de piedra

en el cañón de mi memoria

aumentan el eco del vacío de tus palabras.

Perdíme buscando algo en mi ser,

algo ignoto, reconocible pero no secreto.

Algo que siempre está presente en mis días

y se camufla en mis actividades cotidianas.

No es hermético, no es oculto.

Sólo se esconde entre mi carácter y mi corazón.

Partí en rumbo desconocido para reconocerme.

Busqué la soledad para encontrarme.

Me provoqué a mí misma para paliar mis temores

y me ausenté de mi máscara diaria

para no ver la actriz que fui desde mi nacimiento

sino la persona que, encerrada en mi jaula de desdichas

busca la llave del candado que la aprisiona en horribles tormentos

dentro de mi pecho.

¿Dónde deseas que ponga tus besos?

¿En un rojo clavel de flor de tela

pintado con carmín?

¿O en una boca deseosa de beber de tus labios?

¿Qué pecho prefieres para recostar tu rostro?

¿El que está ensombrecido de mentiras y falacias,

de sufrimientos y podredumbres

y recubierto de silicona?

¿O aquel donde brille un corazón esperanzado

que sepa valorar una pequeña violeta en un muro de granito?

Deseo vivirte en toda mi pureza

no virginal pero sí auténtica

y evitar que nos separe la miseria de los instintos

y la discordia de la ignorancia.

Cierto es que me dejé poseer por viles almas

al igual que tú tomaste dulces y engañados cuerpos

que te amaron con la esperanza de vivirte eternamente

y trucaron su llanto en olvido al no volver a verte.

Pero, si de igual a igual no hablamos

porque consideras superiores tus circunstancias

y esta mezquindad impide hablar a tu corazón,

seguiré guardando puro tu amor en mi persona

cuando logre romper mi jaula

y aunque cuide de mi jardín en solitario

o me decida a compartir otro amor.



.  |










 
poezii poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
poezii La maison de la litérature poezii
poezii
poezii  Recherche  Agonia.Net  

La reproduction de tout text appartenant au portal sans notre permission est strictement interdite.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net

E-mail | Politique de publication et confidetialité

Top Site-uri Cultura - Join the Cultural Topsites! .